Wyposażenie do komunikacji radiowej było niemal podstawowym elementem ekwipunku we wszystkich formacjach mundurowych. Pozwalało bowiem nie tylko na o wiele sprawniejszą i lepszą koordynację drużyny w każdej sytuacji, ale również umożliwiało szybką reakcję na wszelkie powstałe sytuacje problemowe w trakcie prowadzenia działań. Niestety, strażacy najczęściej narzekali na przydzielany im sprzęt, gdyż niektóre odmiany krótkofalówek bardzo miernie sprawdzały się w ekstremalnych warunkach w jakim często przychodziło im funkcjonować.

Odporne radiotelefony dla ekip strażackich

radiotelefon dla strażakaMimo iż przydziałowe urządzenia były często sprzętem z najwyższej półki, nie były przystosowane do pracy w wysokich temperaturach i szkodliwym otoczeniu, zwłaszcza że nowoczesne modele radiotelefonów posiadały mnóstwo układów elektronicznych, podatnych na uszkodzenie. Idealny radiotelefon dla strażaka musiał być więc nie tylko odporny na uszkodzenia mechaniczne, ale również znosić niebezpieczne warunki pracy bez możliwości wystąpienia jakichkolwiek uszkodzeń. Od jakiegoś czasu, więc, nowoczesne, zaawansowane radiotelefony były często zastępowane prostszymi odmianami, które nie posiadały wielu zaawansowanych funkcji, a z racji uproszczenia konstrukcji, były o wiele trudniejsze do uszkodzenia. Radiotelefony przeznaczone do pracy w strefie zagrożenia przede wszystkim nie używały obudowy z plastików, bardzo podatnych na zniszczenie w takich warunkach, posiadając znacznie częściej obudowę z lekkiego stopu aluminiowego lub tworzywa sztucznego niepodatnego na wysokie temperatury, jak również ognioodpornego. Wzmocniona obudowa była na dodatek uszczelniona, chroniąc wewnętrzne elementy przed zalaniem, co podczas wykonywania pracy przez ratowników straży pożarnej było całkiem realną możliwością. Radiotelefony strażackie różniły się znacznie od zwykłych urządzeń komunikacyjnych również trybem działania, gdyż jako urządzenia wykorzystywane w trakcie prowadzenia akcji ratowniczej, działały one na wszystkich zakresach jednocześnie, posiadając możliwość ustawienia kanału prywatnego do wykorzystywania tylko przez ekipę strażaków.

Taka metoda pozwalała nie tylko na błyskawiczne wezwanie pomocy w razie potrzeby, ale umożliwiała również sprawną komunikację z wszystkimi służbami mundurowymi na miejscu akcji i lepszą koordynacje i planowanie działań. Tryb działania był również zdecydowanie przydatny podczas poszukiwania osób posiadających własne urządzenia komunikacyjne, ułatwiając ich znalezienie i skracając czas akcji.